เปิดใจให้สัมภาษณ์เจ้าของ Blog กับ ภูตจิ๋วขี้สงสัย

(ภูตจิ๋ว) : กั๊ตจ้า! อยากทราบว่าท่านทั้ง 2 เป็นใคร มาจากอาณาจักรใด

เปิ้ลกับศิระ : ผมชื่อระ โดนเปิ้ลลากมาทำบุญด้วยกัน ทำหน้าที่เป็นสารพัดเบ๊ในทุกๆเรื่อง อีก ทั้งยังเป็นคนทำ Blog แห่งนี้ขึ้นมาด้วยครับ ส่วนเปิ้ล ก็เป็นคนเขียนเล่าประสบการณ์พร้อมกับบรรยายสถานที่ เพื่อให้เพื่อนๆ ได้เห็นภาพมากยิ่งขึ้นไม่ได้เป็นคนดัง ในสังคมไฮโซ นามสกุลก็ไม่เป็นที่รู้จัก ฐานะก็ระดับปานกลางไม่ได้ร่ำรวย เรา 2 คนเป็นแค่คนธรรมดาๆ ไม่มีอะไรวิเศษไปกว่าเพื่อนๆ เลย

: กั๊ตจ้า! คิดไงถึงมาทำอะไรแบบเนี้ย… (ใครสั่งใครสอน)

เปิ้ลกับศิระ : เริ่มต้นจากการที่เรา 2 คนมักจะไปทำบุญที่ไหนๆ ด้วยกันเป็นประจำ และก็เคย ไปบริจาคที่บ้านพักคนชรา บางแค แต่นานมาแล้ว ส่วนที่อื่นๆ จะเป็นการใส่ซองร่วมทำบุญกับเค้าไปเสียมากกว่า หลังๆ ก็ค่อยๆ ทำมากขึ้นจนถึงตอนนี้ คือมันมีความสุขใจที่ได้ทำ ก็เลยตกลงกันว่า เราจะทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ ดีกว่า

: กั๊ตจ้า! เริ่มต้นในการบริจาคครั้งแรกที่ไหนยังไง

เปิ้ลกับศิระ : ปกติก็จะไปทำบุญที่วัด และบริจาคโลงศพซะมากกว่า แต่ที่จุดประกายเลย ก็หลังจากที่ไป มูลนิธิบ้านเด็กอ่อนพญาไท เราได้รวบรวมเงินกับกลุ่มเพื่อนๆ ที่ใจบุญ ซื้อของไปบริจาค ถึงจะได้ไม่มากมายอะไร แต่พวกเราก็ทำด้วยใจ มันสำคัญที่สุด ที่ดีไปกว่านั้นคือ เราได้เห็นรอยยิ้มของผู้รับ ยิ่งทำให้เรารู้สึกอิ่มใจอย่างมากเลย

: กั๊ตจ้า! มีแรงบันดาลใจอะไรให้ทำต่อง่ะ

เปิ้ลกับศิระ : พอได้เห็นคนที่เราไปช่วยเหลือมีความสุข ไม่ต้องคิดอะไรมากเลย ความรู้สึกมันจะบอกเราเองว่า อยากจะทำต่อไปอีก ทำไปเรื่อยๆ ตราบเท่าที่ยังทำไหว

: กั๊ตจ้า! ทำแล้วไม่เหนื่อยเหรอ….(อากาศก็ร้อน บางทีฝนก็ตก ดูท่าลำบาก)

เปิ้ลกับศิระ : เหนื่อยสิ แต่พอได้เห็นคนที่เราช่วยเค้ามีความสุขบวกกับรอยยิ้มที่ดีใจของเค้าแล้ว เหนื่อยแค่ไหนก็คุ้ม

: กั๊ตจ้า! ทำเพื่อหวังผลอะไรอ๊ะป่าว

เปิ้ลกับศิระ : หวัง !! หวังช่วยเหลือคน(สัตว์ด้วย)ที่ลำบาก ให้มีชีวิตที่ดีและมีความสุขขึ้น อย่างน้อยๆ เราก็รู้สึกว่า เรายังทำประโยชน์เพื่อคนอื่นได้บ้าง ไม่ใช่…หวังแค่ความสุขส่วนตัวโดยไม่ใยดีผู้คนรอบข้างว่าเค้าจะเดือดร้อนกันแค่ไหน

: กั๊ตจ้า! ทำแล้วไม่เห็นจะได้อะไรเลย เสียเวลาเที่ยว-เล่น ด้วย

เปิ้ลกับศิระ : ทำแล้วรู้สึกว่าชีวิตตัวเองมีประโยชน์ขึ้นเยอะเลย เราไม่ควรเกิดมาแค่เพื่อกอบโกยหาสิ่งดีๆ เข้าหาตัวเองเท่านั้น เราควรแบ่งปันให้กับคนที่ด้อยโอกาสกว่าเราบ้าง แล้วเราจะพบกับความสุขที่แท้จริง…ไม่เชื่อก็ลองดูสิ จะได้เข้าใจไง

: กั๊ตจ้า! มีความสุขยังไง ดูไม่เห็นหนุกเลย

เปิ้ลกับศิระ : เรื่องอย่างนี้ต้องลองทำดูครับ

: กั๊ตจ้า! Blog Donation EXP มีความหมายยังไงเหรอ (ตั้งมั่วๆ อะดิ อิอิ)

เปิ้ลกับศิระ : Donation = การบริจาค , EXP ย่อมาจาก Experience หรือประสบการณ์ รวมกันก็คือ Blog ที่เต็มไปด้วยประสบการณ์ในการบริจาคนั่นเอง ซึ่งจะเป็นแหล่งข้อมูลให้คนที่สนใจ รวมถึงเป็นศูนย์กลางให้เพื่อนๆ เข้ามาแบ่งปันประสบการณ์สู่กันได้อีกด้วย

: กั๊ตจ้า! ใครเป็นต้นคิดในการทำ Blog นี้หล่ะ (ต้องบ้าแน่ๆ เลย)

เปิ้ลกับศิระ : อ๋อ…เริ่มต้นเลยเป็น “ระ” ค่ะ คือเค้ามาพูดถึงเรื่อง การทำ Blog อะไรเนี่ยแหล่ะ และประจวบกับเปิ้ลได้เข้าไปหาข้อมูลเรื่องสถานที่ที่จะไปบริจาคตามเว็บไซต์แล้วรู้สึกว่า ข้อมูลบางที่ที่เราจะไปข้อมูลไม่ค่อยชัดเจน จึงคิดหาวิธีการให้ข้อมูลถูกต้องและชัดเจนที่สุด อีกอย่างก็อยากจะจัดทำศูนย์กลางข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องบริจาคด้วย นอกจากเราจะเล่าถึงประสบการณ์ที่เราทำมาแล้ว ยังต้องการให้คนทั่วไปเข้ามาแชร์ประสบการณ์ของตัวเอง เพื่อพวกเราและเพื่อนๆ คนอื่นๆ ที่สนใจจะได้รับรู้ถึงเรื่องราวดีๆ และยังได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์ไปด้วย ที่สำคัญ บางครั้งอาจจะได้ ข้อคิดดีๆ ไปด้วยก็ได้

: กั๊ตจ้า! Blog นี้มีประโยชน์ต่อคนอื่นยังไง (จะมีคนสนเร้อ)

เปิ้ลกับศิระ : ถ้ามีคนอ่าน Blog ของเราแล้ว สามารถนำไปเป็นแนวทางในการปฎิบัติตามหรือช่วยอำนวยความสะดวกให้กับคนที่จะทำความดี ที่คิดจะไปบริจาคอาจจะมีสิ่งเล็กๆ น้อยๆ หรือแค่จะแวะไปเยี่ยมเยียนสถานที่ที่เราเคยไปก็ได้ ถึงจะมีแค่เพียงคนเดียวก็ตาม เราก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้วล่ะ

: กั๊ตจ้า! ทำขึ้นมาเพื่อจุดประสงค์อะไร (อยากดังแหงๆ)

เปิ้ลกับศิระ : เราหวังให้เพื่อนๆ ที่ได้มาอ่าน Blog ของเราได้รับข้อมูลที่จะช่วยอำนวยความสะดวกให้เพื่อนๆได้ช่วยเหลือคนอื่นได้มากขึ้น และจะได้ไปทำความดีกันมากขึ้นนั่นเอง นอกจากตัวเพื่อนๆ เองจะมีความสุขแล้ว ก็ยังทำให้คนที่เพื่อนๆ ไปช่วยเหลือรู้สึกดีมีความสุขด้วย เพราะพวกเขาได้รู้ยังมีคนนึกถึงพวกเขาอยู่

: กั๊ตจ้า! วางแผนอะไรไว้บ้างเกี่ยวกับอนาคต (ว่าแต่..มีอะป่าวเหอะ)

เปิ้ลกับศิระ : ก็อยากจะทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ ตราบเท่าที่เราจะทำได้ และก็จะพัฒนาให้ Blog นี้เป็นแหล่งข้อมูลที่ดีขึ้นไปเรื่อยๆ รวมถึงจะทำให้ Blog นี้เป็นศูนย์กลางของคนที่สนใจในเรื่องเดียวกันด้วย

: กั๊ตจ้า! มีอะไรแนะนำเพื่อนๆ บ้างหล่ะ (ขอแบบดีๆ นะ)

เปิ้ลกับศิระ : อย่าคิดว่าไม่มีเงินแล้วจะทำความดีหรือบริจาคไม่ได้นะครับ แต่ก่อนผมก็เคยคิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่ภายหลังก็ตระหนักว่าถึงเราไม่มีเงิน เราก็ยังลงแรงได้ ส่วนเงินก็สามารถไปเรี่ยไรจากเพื่อนๆ ที่มีจิตใจดี อยากทำบุญเหมือนกัน มากหรือน้อยไม่สำคัญ คนรับเค้าทราบถึงน้ำใจเราอยู่แล้ว เท่านี้เราก็สามารถช่วยเหลือคนอื่นได้โดยไม่ต้องรวยก็ได้

: กั๊ตจ้า! เห็นแล้วว่าท่านทั้ง 2 มีความตั้งใจจริง งั้นภูตจิ๋วขอมอบ “หัวใจเทวดา” ให้เป็นสัญลักษณ์แห่งความสุขนะ

เปิ้ลกับศิระ : ขอบคุณค่ะ แต่เรา 2 คนขอมอบต่อให้กับเพื่อนๆ ทุกคนที่ทำความดี ทุกอย่างในตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นเพียงเรื่องเล็กๆ น้อยๆ (ลุกให้คนแก่นั่งบนรถเมล์, ช่วยพาเด็กข้ามถนน, ช่วยคุณแม่ล้างจาน ฯลฯ) ด้วยนะคะ เพราะนั่นก็คือ การทำความดี และช่วยเหลือผู้อื่นเช่นกัน แค่นี้พวกเพื่อนๆ ก็เป็นคนที่มี “หัวใจเทวดา” แล้วล่ะค่ะ

: กั๊ตจ้า! สุดท้ายนี้ให้ท่านทั้ง 2 ฝากข้อคิดถึงเพื่อนๆ ทีดิ

เปิ้ลกับศิระ : การทำความดี ไม่ยากอย่างที่คิดนะคะ แค่เราคิดดีทำดี การที่ได้ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์อย่างจริงใจ แม้เป็นเพียงเรื่องเล็กๆ น้อยๆ นั่นก็เป็นการที่เราได้เสียสละตัวเองเพื่อคนอื่นแล้ว รวมถึงการที่เราไม่เบียดเบียนใคร ไม่คิดร้ายต่อใคร ก็เป็นความดีอย่างหนี่งเช่นกัน เพื่อนๆ จะรับรู้ได้ทันทีค่ะ หากเพื่อนๆ ได้ลองทำดูเพราะความสุขใจจะเกิดขึ้นในหัวใจเทวดาของเพื่อนๆ เองค่ะ